En Çok Kendime Geç Kaldım
Herkesin saatiyle yarıştı ömrüm,
Herkesin derdine bir çare oldum.
Dünya dönerken ben yerimde söndüm,
Her şeye yetiştim de, bir tek kendime geç kaldım.
Başkasına liman oldum, fırtınada duruldum,
Kendi dalgalarımda sessizce boğuldum.
Koşmaktan değil, duramamaktan yoruldum,
Her kapıyı açtım da, bir tek kendime geç kaldım.
Sırtımda dünyanın görünmez yükü,
Dilimde başkasının yarım kalmış türküsü.
İçimde bir çocuğun en büyük korkusu;
Herkesi duydum da, bir tek kendime geç kaldım.
Günü kurtardım, dünü unuttum,
Kendim hariç her sözü tuttum.
Şimdi bir yorgunluk ki, avuçlarımda tuttum;
Hayata yetiştim de, meğer kendime çok geç kaldım..
H