gerçek
Ailem dediğim yer omuz değil yüktü bana
Adım vardı ama yerim yoktu
Hep fazlalık gibi durdum kapı aralarında
Sevgi pay edilirken bana sıra gelmedi
Konuştuğumda susturuldum
Sustuğumda yok sayıldım
İnsanların arasında da yalnızdım
Kalabalıklar içimde yankı yaptı
Güvendim
Yanıldım
Aldatıldım
Sadece aşkta değil
Sözde
Bakışta
Dostlukta
Hep arkadan vuruldum
Önden gülümseyenlerdi bıçağı tutanlar
Örselendim
Defalarca
Bir kere değil
Bir ömür
Kırıldım ama kimse duymadı
Çünkü güçlü görünüyordum
Güç dedikleri şey yalnız bırakılmanın sonucuymuş
Bunu geç öğrendim
Sevildim sandım
Geçiciymiş
Değerliydim sandım
Kullanışlıymışım
Herkes gidince anladım
Ben kimsenin ilk tercihi olmadım
Hep sonradan akla gelen
Hep ihtiyaç olunca aranan
Şimdi yalnızım
Ama bu yalnızlık yeni değil
Sadece artık kalabalık yapmıyorum
İçimdeki sessizlik
Dışarıdaki gürültüden daha gerçek
M