Herkez Hakli..
Ne vakit sonra yutkundun?
Boğazın mı düğümlendi,
Neye kızdın, neye hatır koydun?
Hangi esareti yüreğinden alıp
Aklınla yoğurup boğazına sundun?
Genzinin neresinde..
Hangi sıkıntı, neden o seni buldu..
Neden bogazima dügüm olup,
asili kalip tutundu..
Kaç vakit sonra
Yüreğinle aklın barıştı?
İçindeki vicdanin,
nefsin ile, ne çok yarıştı…
Söyle, hangisi galip geldi,
Hangisi mağlup olurken
Hangi düşüncen, hangi vicdanin,
Yoruma acik olan kalabalığa karıştı,
Bir an Aradigin, o haklilik yoruma acik ortamdamiydi?
Bilirim.
Kimi dogru bulurken seni, kimi bir o kadar kusurunu aramaktaydi..
herseyden herkezden dogru sandiklarin o an ayrıştı…
Hani aynı acıyı çekip de
Anlaşılmayan, karsilikli nice beden,
Cehaletin karşısında bırakılan,
Onlar ile hep sen,
Söyle bakalım;
Aklın mı yendi vicdanını?
Yoksa vicdanin mı yenildi?
Benliğin kendinde miydi?
Hic mi hic anlamadin,
Düşünebilenle düşünemeyen
Bir olur mu?
Rahatsız olan o yüreğin
Vicdanınla şimdi savaşta…
Şimdi kim haklı,
Hangi tarafin kaldi günesde,
Hangisi kaldi, o soguk cetin buz gibi ayazda?
Örnegin..
sur üzerinden kizgin yag döken can ile, vicdani icinde inanciyla surlara tirmanan o Can,
elindeki kan kokan kilinci ile,
simdi hangisi hangi tarafta..
dogru yine, kaldi arafta..
Herkezin kendisince kendi hakliligi,
Kim yerlestiriyorsa onlarin zihnine bu algiyi..
Herkez ögrendigi yerden arar, dogruyu Hakliligi..
Aklın mı yenildi,
Şimdi de vicdanin mı kazandı?
Nasıl olur bu iş?
His ile beslenen vicdan, akila karsi..
Simdi bu denk olmayan yarisi,
Insanin kendi vicdani, hep kazanmaktaydi..
Vicdanliyim degimi, günümüzde yanliz sahsina münasir bir savunmaydi..
Sorma nasil?
Olur beyim, olur…
Nasıl çalışıyorsa aklın,
Hislerin de odur.
Kumarbazlar zar atarken
Aklı kaybına yorar;
Kazandığı her kuruşu
Hislerinin haznesine koyar.
Hisle vicdan aynı mı dersen;
İkisi de akıldan uzak…
Kim nasıl yarıştıysa,
Kim içinde nasıl kazandıysa kazandı.
Senin doğrun sana doğru,
Yanlışın sana yanlış.
Biri öyle söyler, başkasi bam baska anlar;
Öteki aklında tasarlar,
Biri herseyi Kendince kendine göre, yorumlar.
İnsana kalan,
Hakkını savunmadan önce
Kendine sormaktır:
Kendinle ne çok çeliştin,
hisslerine dogruyu pekistir,
vicdanını geliştir..
Aklıni yanıltıyorsa es dost, onlari bir değiştir, düşüncelerini eleştir..
elbet dogru ne tek sende, ne elde..
dogru tek yerde..
Dogru kismen,
Hepimizin ayni gözle görüp, sustugu o elemde,
Dogru Cismen,
Hepimizin ayni hosnutluk ile, ahu, Serap ahitab ile özdelesen, hem fikir buldugumuz o güzellikde..
dogru bir tane, o da dogrulugun kendisinde..
Herkes farklı bu dünyada;
İnsanın bile
Vicdanı ayrı, calisir..
Aklı ayrı, calisir..
Her dogruluk, her degisen zaman da,
Nesilden nesile farklilik alir..
Herkes haklı, kendince herkes yanlı..
Dogruyu görmek, söylemek, anlayip özetlemek..
Beyim..
Onu söylemek cesaret ister..
Büyüm ona
Gür bir ses ister..
Ciksa gelse biri,
Bir bağırsa.. bir bağırsalar o tek doğruyu…
O ses nasıl çalkalanır.. olusmus bütün yanlislilara, akillar sahlanir, vicdanlar ayaklanir..
Ah o bagiran ses..
nasıl yankılanilir..
Nice vicdanları doğrultur,
Ne yanlis düşünceleri, dogru ile bulusturur, nice düsünmeyen akillari, düsünceye daldirir..
O bir ses birimizden ciksa,
Bir tek dogru var oda kendisinde, o
Bir gün hakkinca seslenirse..
Insanoglu tek dogruda yol alir..
korkarken, herkezin kurallari kaideleri,
Onlarin Dogrulari olurken bizim yanlislarimiz.. zalime dur diyemeyen tarafimiz.. ona kilif bulan hisler ile vicdanimiz… medet uman üc bes kurusa, ah o aklimiz..
Yokmu dogruyu, cikmayacakmi artik dogruyu Haykiraniniz..
H