Umut..
Neler olur, neler geçer;
Bir mazlumun da, bir soylunun da ömrünü Tanrı biçer.
Kabullenmeyi ve kabullenişi,
Kaderine bağlı, olan o düğümü
İnsan isterse, Kendi çözer.
Buna bir sıçrama ve gayret yeter;
“Denedim, olmuyor”lar ile
Olacagi var ise de, o benligin,
Böyle Fırsatları teper.
Bir inanç, binlerce engele bedel..
Yitirme umudunu;
Onu kaybedenler, geri kazanmak için
Sonrasında neler neler,
ugruna neler serper…
Gelmez geri.
O Inancindaki altini, Gümüsü Bakiri.. Umutlarin daki tuncu..
Senden bir cikinca onu isleyen, Hurdaci, ne bilsin ederini? Kaybetme Umudunu..
Zanetme herkez Kuyumcu..
Senin o kaybolan umudun,
Simdiye dek Kaybettiklerinden cok eder..
Kazanacakların icin, lazim olan Umutdur o deger.
Kendine gel…
Büyük savaşlar, büyük ordularla değil;
Sağlıklı bir akıl,
Endişesiz bir inançla,
Her muharebeyi yener.
Yenilgiyi Kabullenis, her Komutani, her ona dayali umutsuzluk, ardindaki en kuvvetli Orduyu mahveder..
Nice o büyük zaferler, ardinda imkansizlikdan gecer..
Kanija kalesinden, gelen tarihi Zafer.. zanetme kader..
Inanc akil… ve zafer..
Kendini toparla..
yoluna inan, dogru ol.. ve Tanri sana yardim eder
H