Kalbimdeki sen olduğunu söylesem yine bakar mıydın gözlerime?
Aklımdan hiçbir saniye çıkmadığını söylesem yine dost bilir miydin beni?
Gönlüm bir seni yakın bildi kendine,ama sen...
Sen gönül nedir bilir miydin ki?
Anlattıklarım nafile,gel de gör şu garibi ey zalim.
Ben sen sen diye yanıp kül olurken..
Sen küllerimle oyun mu oynayacaktın?
Ama sen bilmezdin ki küllerimden yeniden doğacağım..
Anka kuşu misali kanatlanıp uçacaktım.
Ama kimse istemedi,benim kanatlarımı kırdılar anne..
Bu fani dünyada beni gönlüme en yakın değil.
Dünyadaki hiçbir varlık beni buraya sığdıramadı anne..
Şimdi de siz gelmeyin istemem.
Gözlerimden akan o yaşlar kim bilirdi ki?
Gönlümdekinin en sevdiği renk olan kırmızı kana dönüşeceğini.
Sev anne artık,gönlümdeki sevmedi sende kadersiz kuzum diye sev...