🌹 असंमजस 🌹

तुझी भेट होता,तुला पाहु रे कशी मी?बंद ठेवशील ना,तुझ्या नैनांचा पिसारा.प्रतिबिंब तुझेच माझ्या,उराशी भिड़ताना,संथ ठेवशील ना,अपुल्या प्रीतीचा वारा,समोर तुला पाहून,कसे सांभाळेल हे हृदय मी?मी लाजाळू आहे,सांगशील ना वेड्या मनाला.तुझे हाथ शुभ्र मोती, कसे स्पर्श करू सख्या मी? स्वच्छंद ठेवशील ना,तुझ्या नदीचा किनारा.या चंचल स्वपनांची,प्रेमळ शिदोरी बांधताना, तु जानुन घेशील ना,माझ्या सुप्त भावनांना. फुलांच्या बागेत मी, रांगोळी काढत असतांना,संग घेउनी मला,मोहशील ना,क्षणा क्षणाला.नज़र खाली ठेवून,कशी रे मिठीत येऊ मी?ऋणानुबंध जपशील ना,तुझ्या बाहुपाशात हा सारा,तुझ्या मनमोहक नशेत मी,कसे सावरेल रे स्वत:ला?ओंजळीत भरशील ना,जंगलातून वाट काढ़ताना,हा उंबरठा लावण्याचा,तुझ्याचसाठी ओलांडताना,देशील ना साथ क्षितिजा पलीकडे तु,आभाळी रंग भरताना,जरी लाजेचे द्वार बंद केले,तरी ओल्या मातीचा गंध येईल,सगळे मौन भंग होईल आणि सांगेन गुपित या जगाला.हळूवार यौवनाच्या समुद्रात वाहताना,तुला भान राहिल ना रे सख्या,माझे सौंदर्य पाहताना.
🥀कवी:- अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt