Gene sıradan bir hüzünlü geceydi
Pencereyi açıp kendimi ayaza bıraktım
Ayaz vurdukça acıdan yanan kalbim
Yerine fırtınalara vermeye başladı
Sustum gözyaşlarımın çevremden süzülmesine izin verdim
Efkarların ise karmakarışık oluverdi
Kalbimin atışlarını duymaya başladım
Uçsuz bucaksız yolun sonunda yalnız olsam bile
Kendime ayaza bıraktım...