Sanma içimdekileri döktüm sana.
Sanma ki bugüne kadar iyim buralarda.
Dost bildiğim her ne varsa, kuyumu kazıdı yanımda.
Sanma avrat gider elden,
Sanma gider bu şanım yüzümden,
Sen gidersen git, bu gönül gitmez öyle,
Dost kavramı kurdun koyunu kaptığı gibidir, yaşam.
İçimdekileri dökmedim dökmem..
Bu güllük gülistan dünyada, yaşam nekadar acı,
Zalim olan kıyar mazluma
Fedakar bir anam var birde yüreğim,
Dost bildiğim kurdun sürüsü..
Bir elimi verdim kolumu kaptı
Bir canımı teslim ettim paramparça bıraktı,
Bir kalbimi emanet ettim onuda yok etti,
Şimdi söyle bu ruh dünyada ne yapmalı.
Dostum sendin
Canım sen.
Yuvam dın evim, hayalim senden.
©.kraliçe
©kraliçe_
B