Bazen de bir şiire sarılırsın. Kollarının arasına satırlar dolar. Kokunun ve bedenin yerini redifle kafiye alır. Ama senin artık tüm cümlelerin devriktir.
Ne satırlara satır vurursun yakar yırtarsın. Kavuştuğun yerde mesafelerin ve hava boşluğunun canı cehennem edilmediyse şiirsiz bir şair olursun.
Yalnızlık dediğin ötekileştirilmişse eğer sende de, evet yalnızsındır. Hatta kalabalıklar içinde bile yalnız kalacaksındır. Yalnızlığı bilen onun ruha ve bedene ait bir dost, hatta kimi zaman en azılı düşman olduğunu bilir. Bir farkındalık gereklidir ki o da önce dost olduğunu bilmektir.
Korktuğun başına gelir desem ne yazar. Öyle bir gelmez ki başına, yanına, yörene hiçbir şey artık. Bir tanrı yalnızlığında boğulursun mesela. Mesela tanrı vasfınla yarattığın ilk şey de bu olur. Sonra kendi varlığını sorgular ve ateist olan ilk tanrı olursun. Var mısın yok musun?
İ