“Beni Kimse Bilmez”
Beni kimse bilmez,
gülüşümde kaç acı saklı,
sessizliğimde kaç fırtına sustu,
hiç kimse bilmez.
Geceleri konuşurum kendimle,
aynada gözlerime bakmam çoğu zaman.
Çünkü orada gördüğüm ben,
artık tanıdığım ben değil.
Sevilmekten çok, anlaşılmak isterdim.
Ama insanlar duymak istediklerini duyar,
ben susmayı öğrendim.
Yine de kalbim var — hâlâ atıyor.
Biraz kırık, biraz eksik,
ama hâlâ umutla çarpıyor
belki biri duyar diye.
Beni kimse bilmez…
ama ben hâlâ buradayım.
Sessiz, güçlü, ve biraz hüzünlü.
F