Aydınlığa yürür,
Esir ruhun kaygılarıyla
Rıhtımdan çıktığı an el sallar,
Doğuya yelken açan denizcilere.
Sabahın saat altısında,
yakasında karanfil kaybettiklerini arayan,
dünden kalma ihtiyar.
Gençlik yıllarından eser yok şimdi,
artık dik olmayan omuzlarından birinde dünya
diğerinde astığı bir fener,
üstünde eski püskü yağmurluk,
şimdi nerede o dostluklar ihtiyar?
kirlilerinde boğdu hepsini,
bu gece de loş ışıkta içecek,
sen ki beyaz florasanın altında,
mutlu olamayacaksın ihtiyar.
©yusufcalis
Y