🌹भुकंप 🌹 page 2

गेला उंच वारा,भेटी ची आस देऊन,मायेची झाप देउन,प्रेमाची थाप देऊन.एका क्षणी काय झाले,स्वप्ने घायाळ झाले,सोनेरी माळ घेऊन,चिखलाचे पाय आले,
मातीशी बंध तुटला,जिव्हाळ्याचा गंध मिटला,
महाकाय रुप धारुण,भयाने बाग लुटला,दुखने अफाट झाले,मैदान सपाट झाले,आघात प्रखर झाले,रोपांचे हाल हाल झाले,लोखंडी सळी रुतवुन,प्रहार हजार झाले,
एक एक रोप उपटून,दगडांचे थर रचले,
एक स्तंभ ऊंच गडला,वार्‍याचा वेग थमला,
नभाशी तो भीडला,का?कुणास न कळला,
निस्तेज उन झाले,अहंकाराचे थर चढले,प्रीती च्या पाखरांचे,जगन्याचे अर्थ संपले,चिखलाचे पाय जिंकले,आस्वाद घेत हसले,
बागेचे रुप हरले,मातीचे नैन रडले,प्रचंड आवाजाने गडगडले,आक्रोशाने असे चिडले,छातीची भींत फाडून, देहाचे भाग केले,धरणी ला न हे रुचले,अखंड स्तंभ गिळले.
🥀कवी:- अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt