E

Bilmem...

Bilmem...
Nedir eksilten hayatından seni
Hiç görmedin mi baharı
Boğulma! telaşların renkli batağında
Belli ki bir çocukluk hayalinin
Kalmışsın o hoş rüyasında.

Hep duyduğun melodi var ya
Gitmek için yanıp tutuştuğun
Kederlerinde kaybolduğun
Ve biraz da beklemekten yorulduğun

İşte o melodi!
Zaman diye ruhuna taktığın prangaların
Aşk diye oyalandığın masalların

İşte o melodi!
Uykusuzluğun nahoş esaretinde
Gecelerin en siyahi sessizliğinde

Bir kaybolur
Bir gelir bulur
En büyük yankılarını acılarının çığlıklarında

Üzülme çocuk!
Üzülme
Hüzün diş ağrısı gibidir
Vazgeçmedikçe seni daha derinden vurur.