Ö

Bir Varmış Bir Yokmuş

Bir Varmış Bir Yokmuş
Sebebi belirsiz bir korku beslenir içimde,
Başıma geleceklerden habersiz her nefes.
Merakımı dünlere hapsettim,
Yarından umut var mı ki?

Açıyorum kanatlarımı göğe doğru,
Hevesim sonsuz —
Ama uçmadan
Rüzgâra kapılmak mümkün mü ki?

Bıraksam kendimi,
Bir nehrin içine uzanır gibi zamana…
Huzura doğru akarken an—
yüzmek,
illa şart mı ki?

Buz gibi içim, dışım.
Bir varsın —
Düzeliyor bütün kusurlar.
Bir yoksun —
Üşüdükçe eriyor varlık.
Karışıyor birbirine her şey.
Yokluğu böylesi var etmen
Suç sayılmaz mı ki?