Bozkırın ortasında sürüsünden ayrı bir yılkıyım.
Zamansız mekansız ve özgürlüğe koşan
Ela renkli topraklarda evimi arıyorum
Dağları kurt basmış, korkmuyorum
Var gücümle koşuyorum.
Dumanı tüten cılız ocakları görüyorum
Toprak daima ela, gök hayli kızıl
Ayın hale'si hayli sıcak
Bir temmuz akşamı, deniz esintisi gibi
Var gücümle koşuyorum
Ovaları çakallar basmış
Korkmuyorum!
Ayrık otları dolanıyor ayaklarıma
Ayaklarımda hala belli belirsiz bir güç
Toprak daima ela, yılkı hayli yorgun
Şehirleri eşkiyalar basmış
Var gücümle koşuyorum
Korkmuyorum
Bozkırın ortasına atılan bir yılkı atı'yım
Kışı atlattım, toprağım yeşerdi
Dağlar, ovalar, şehirler temizlendi
Ben yaralı, sen korkak
Ayın hale'si temmuz akşamı
Ellerini tutuyorum
Bir orman filizleniyor
Dünya denen bu cehennem de
Korkmuyorum...
Mehmet Yel
M