Bugün değil…

Bugün değil…

Bugün değil, belki yarın, yıkacak bu sessizlik beni.

Bugün değil, ama bir gün kopacak bu fırtına.

Bugün değil, ama yakındır sonumuzun adı ayrılık…

Gözlerin suskun, sözlerin yabancı,

Bir zamanlar bana ait olan gülüşün bile uzak şimdi…

Konuşmuyoruz, susuyoruz,

Ve her suskunluk biraz daha eksiltiyor bizi…

Belki de aşk, sessiz bir veda böyle,

Ne bağırış, ne kırılış, sadece içten bir çöküş…

Ve ben, o sessiz çığlıkların içinde kaybolurken,

Anlıyorum; biz çoktan bitmişiz aslında.

Bugün değil…

Ama biliyorum, yarın çok geç olacak.

Çünkü aşk, en çok sustuğunda ölür.

Ve biz, çoktan sessizliğe gömüldük

Ferhan DÜDÜKÇÜ