🧾এখনি চিঠি(হৃদয়ৰ আৱেগ)✍️

মৰমৰ,চেনেহৰ মইনাজনী,
মোৰ মৰমৰ কলিজাজনি, আশা কৰা দৰেই তুমি সুখত আছানে? ময়ো আছোঁ সেই আগৰ দৰেই। মাথোঁ আপোনজনক আঁতৰাই নিয়াৰ প্ৰকৃতিৰ নিয়মত ময়ো যে আছিলোঁ নজনাকৈয়ে।
হয়তো ন জীৱনৰ নিতৌ ন সপোনবোৰত আনৰ জীৱন ভৱিষ্যৎ জীপাল কৰাত তুমি আজি মগ্ন!
কিন্তু সুখী হোৱাৰ হেজাৰটা প্ৰতিশ্ৰুতি দি দুখী হোৱাৰ এটা কাৰণতেই বিচ্ছেদৰ কৱলত পেলাই তুমি এৰি গলা মোক।
তোমালৈ মনত পৰিলে আজিও চকুলো নিগৰে অজানিতেই। কিন্তু কিয়?
তুমি যোৱা আজি প্ৰায় পাঁচ বছৰ পাৰ হ'ল
তথাপিও কিয় তোমালৈ মোৰ ইমান মৰম!
তুমিহীনতাত উদ্দেশ্যবিহীন ভৱিষ্যৎ যেন মোৰ
আৰু তোমালৈ আজি কালতীত মাথোঁ মই।

তোমালৈ মোৰ মৰমে কান্দে, হৃদয়কোণৰ
অন্তৰস্থলত আজিও লিখা আছে তোমাৰ নাম।
তোমালৈ মোৰ প্ৰেমৰ চাহিদা পূৰ্ণস্থিতিস্থাপক হৈয়েই থাকিব আজীৱন। তুমীহিন নতুনত্বৰ
সন্ধান মই কাহানিও কৰা নাই।
মোৰ হৃদয়খন আজি যেন নিৰন্তৰ হৈ পৰিছে,
এতিয়া কাৰোবালৈ মোৰ লোলুপ দৃষ্টিও আৰু নাই।
প্ৰেয়সী, যন্ত্ৰণাৰ সৈতে মই খেলিবলৈ শিকিছো
আৰু টোপাল টোপাল চকুলোৰে মোৰ প্ৰেমৰ অন্ত কৰিছোঁ। মোৰ কোনো আক্ষেপ নাই।
জীৱনৰ প্ৰতি তোমাৰ প্ৰতি কিংবা ভগৱানৰ প্ৰতি।
তুমি দিয়া মৰমৰ বন্তি জ্বলাই মোৰ কলিজাৰ তেজেৰে লাগিলে আজীৱন জলিম তথাপি তুমি সুখী হোৱা তোমাৰ সুখতেই মই সুখী।

সামৰো, অব্যক্ত বহু কথা ৰৈ গ'ল বুকুত
পাৰিলে আকৌ লিখিম হৃদয়ৰ অব্যক্ত বেদনা বোৰ।
প্ৰান্তত
তোমাৰ প্ৰেমৰ আজন্ম পাগল ।।
📓 আব্দুল মজিদ
২৯-০৪-২০২৪✍️
©AbdulMazid