GALATA KELEBEKLERİ
Kelebekler uçar Galata'ya çıkan yollarda
Tuz zamanı başladığında
Basılan hiçbir yer taş değildir
Bordasına sırt veren insanların
Dizlerini titretir
Yelkeni kapalı bir ağır gemi
Tüyler düşer üzerine martı kanatlarından
Nasıl kaldırsın bir insan
Bunca tüyü?
Alıç kokar Galata'ya çıkan yollar
Dalgalar korkutur martıları
Tüysüz kanatları ıslandıkça
Kelebekler sırtlanır alıç kokularını
Nasıl kaldırsın bir kelebek
Bu koca koca insanları?
Zaman zaman ben de uçarım
Galata’dan inen yolların üstünden
Birinin boşluğuna
Birine dokunmadan
Kanatlarımda bir devrim rüzgarı
Galata'ya uzak ne kadar kelebek varsa
Bana benzeyen
Yüzlerine söyleyeceğim:
Tuz sustu, deniz koktu
Çırpsan da çırpmasan da
Yasak bir kanada sahip olmak!
Galata şimdi alıç ve kül kokuyor
Rüzgârlar eskimiş şarkıları söylüyor
Kesilmiş çınar ağaçlarının dallarında
Her tüy bir yük artık bedene
Her insan bir kelebek
Y