Gece yıkılacak üstüme, bilmem o enkazdan nasıl çıkarım. Hapsolacağım karanlığına, belki pencerenden aklına sızarım.
Andolsun, bırakırsa seni yazmayı, düşünmeden bu elleri kırarım.
Şafak sökmeden kapındayım, ceplerimde çürüyen hırslarım…
Lakin kapıyı çalar mıyım bilmem, kovulmaktan hep tırsarım.
Aralamanı bekler, sonra da geri dönerim, kendime kızarım.
O yüzden gözün pencerede, kulağın kapıda olsun umarım.
Yalnız şunu bil ki sevilmekten başka yok hiçbir çıkarım…
B