GECENİN RENGİYLE AYNI
Parça parçayım, mekanizmam kırık ayna
Kollarımda beşlikler, göğsümde hüzün tazesi
Ben yukarıya bakıyorum kendimi görürüm belki...
Pembe -Likte- buharlaşır burnumda, kral arthur mezarında meleklerle öpüşür
Gözleri patlıcan moru değildi ki vazgeçebileyim
Şimdi taktım koluma onu, yürüyoruz uzaya
Üzerimde pembe doğum günü elbisem var
Aşk, çocuk duygusudur ya evet
Çocuklar hangi düaliteden çıkıp geldiyse artık ..
Kendime bakmıştım, ben yalnızım
Kendi kanımın içinde yüzüyorum
O da gecenin rengiyle aynı