gelme boşver
beklerim sonra
hem buz gibi oldu şimdi bardakta
o akşamları
iki sevdalı bakışla
gönlümüzün semaverinde
demlediğimiz çay
içilmez şimdi
bir daha geçilmez şimdi
hani bir zamanlar
yoluna şiirler döktüğüm yol
yol da yoruldu beklemekten seni
şiirler de.
gelme boşver
beklerim sonra
ben günbatımlarına söz kestim
senin yokluğunda
iki kişilik bakıyorum biliyormusun
her akşam üstü
üstümüze bir yorgan gibi
çektiğimiz yıldızlara
selamını söylüyorum
fena küsmüşler sana haberin olsun
bazen bir şarkı düşüyor dilime
sızıyorum usul usul yeniden
belki de
kendimden bıkmış kendime
hani yıldız yağsa o an
bıçak yarası gibi gelir
sorma boşver
ne söylesem şimdi sana
yalan gelir
sevme boşver
çok geç artık
hem adına yazdığım masallar bile
terketti beni
çocuklar bile inanmaz bize
okunmaz şimdi
kırıldı
sen gidince
seni sevince kendimi
yakışıklı gördüğüm aynalar
rüzgar fena çarpıyor artık
bu şairin metruk bi viraneye
dönmüş kalbini
gelme sen üşürsün
yakıp geçtiğin bu kentte
adını sildim tüm sokaklardan
sokaklar sana yabancı
yabancı gözlerini uzak tut gelme
bakamazsın hem
gözlerine yazdığım şiirlere
bir el gibi karşılar seni
çok acırsın buralarda
durulmaz şimdi
gelme boşver.
beklerim sonra...
B