GÜNE MEFTUN

GÜNE MEFTUN
Güne meftun bir gecenin ortasındayım
Duvarlar salkım saçak sen olmuş
Ne vakittir güneş doğmuyor odama?
Ne vakit oldu unuttum? Bırakıp gittiğinde beni

Şakaklarımda belirsiz bir acı var
Gözümde senin son hatıran
Ağlamaktan korkar oldum
Ya kayıp giderse gözlerimden hatıran?

Masanın üstündeki gül gibi
Kuruyup gidiyorsun aklımdan
Umutlarım yok oldu artık
Sol yanımı boş bıraktığında