B

hafizül meftun

hafizül meftun

Efgan ile yıkılırken koca cihan susardi hafız sükut eylerdi o ne yüce bir edeptirki melekler divan durup dinlerdi

Oturdumu kuranininin başına inerdi yedi kat gökten inerdi melekler

Başladım okumaya biterdi bir lahzada saatler

onu tufanlar bogamaz onu kasırgalar yıkamaz

Geceleri aşkından Sahir olurdum bu can bu bedene sığmaz olurdu aşk ehlidir o dokunmayın derlerdi aska cahildim o zamanlar ne derler bilmezdim kalbimin gözyaşlarını tutamazdim damla damla düşerdi

Şeytanla nefsim bir olup ciksada karşıma ben hakka aşığım yanlizca hakka onun nuru cehennemin barını söndürür o hak yolundadır durmayı bilmez hep yürür

Bilseydi dağlar taşlar oynardı yer yerinden ilmin başı sevdanın sonudur hafız kör ateşleri içinde yanan yüreklere serpilen şudur ümmetin serefidir hafız peygamberin gurureudur