hayalim cesedi
Göz yaşlarım kurur, kâğıttaki mürekkep gibi.
Gözyaşlarım kurumuştu artık,
Yazı yazacağım mürekkep de kalmamıştı zaten.
Öylece bakarım, kafam boş;
Öylece izlerim karganın,
Hayalimin cesedinden parçalar koparmasını.
Artık gözyaşlarım kurumuştu,
Sadece izlerim cesedi gagalamasını.
Artık bitmişti mürekkebim.
Öylece izlerim bir binanın tepesinde,
Rüzgâr taşır cesedin kokusunu.
Aptalca umutlanırım son kez,
Kabullenmek istemem hayalimin öldüğünü.
Ama karga durmaz, parçalar cesedi.
O zaman anlarım,
Neden binanın tepesinde olduğumu.
Y