HAYAT BİR YIL

HAYAT BİR YIL
Gençliğin mevsimi ilkbahar,
Umutlarımın tomurcuklandığı mevsim

Mütemadiyen aşık olası geliyor insanın
Sevmelerim sabah rüzgarı gibi gelip geçici
Kavgalarım şimşekler çakan fırtına
Umarsızca, düşmeden yıkıp geçiyorum her şeyi.

Yetişkinliğin mevsimi yaz
Hayatın ateşiyle pişirdiği mevsim

İçimde hep bir telaş,
Durmadan koşturuyorum, sanki bir şeyleri yakalamak ister gibi,
Neler kaçırdığımdan habersiz elimde kor ateş
Sanırsın koşarak yakalayacağım güneşi

Kırkından sonra mevsim sonbahar
Anıların döküldüğü mevsim

Kafamda biriken bir sürü keşkeler
Ne düne döne biliyorum, nede vazgeçebiliyorum
Dökülen yapraklar gibi önümde rengarenk anılarım
Neleri yaşamışım, neleri kaçırmışım şimdi daha iyi anlıyorum

İhtiyarlığın mevsimi kış
İnsanın içinin titrediği mevsim,

Onun bile ayrı güzelliği var
Bütün kusurları kapatır saçına düşen aklar
Erken gelen karanlıktan herhalde
İçini hep nedensiz bir hüzün kaplar