kapattık kardeşim
dünyayı tersine
zamanı lehimize döndürmeye uğraşmaktan
asılmaya küreklere
çaresiz akıntılara karşı
bitap düştük
sevdikçe yerlere serilmekten
yorulduk be kardeşim
daha ne olsun
kelimeler bile yoruldu inanırmısın
hüzünlü cümlelerde koşturmaktan
sorma
hepsi birer uzun hikayedir
anlatamam sorsan da öyle kolayına
hepsi birer taammüden işlenmiş cinayettir
sen bişey söylemeden anla beni
mecalim kalmadı inanırmısın
en başına kadar yürümeye
umutla başlayan yeni bir cümlenin
olanlarım da yettiii arttı
fazla fazla kanattı yüreğimi
kalanlarım
yara oldu birer birer kabuk tutmaz
bırak kanasın kardeşim
yaklaşma sen sakın buralara
kan tutar belki seni
dayanamazsın
kapattık kardeşim
taş topluyorum sokaklardan artık inanırmısın
basmak için bağrıma
sabaha bile netameli bakıyorum sanki
doğunca haneme
yeni bir umut getirmesin diye
çünkü ne zaman bindiysem
kanatlarına o yeni umutların
alıp yere çarptı beni o hışımla
varmak üzereyken tam da
muhitine bulutların
dünya yıkıldı sandım inanırmısın
inandığım masalların altında kalırken
oysa çok zayıftı benim omuzlarım
o enkazı kaldıramazdım ki
ama kimse umursamadı
yıkayışını gözyaşlarımın yıkıntılarımı
aldık dersimizi velhasıl
yanında da boyumuzun ölçüsü hediye
üç kuruşluk sevinçlere ev sahibi
olsun diye açmıştık bu dükkanı
karın tokluğuna sevmiştik
insafsız dayaklar yedik sevince işte
olmadı kardeşim
kapattık
topluyoruz şimdi pılımızı pırtımızı
bir dakika daha duramayız
sevilmediğimiz yerde
yiyecek ekmeğimiz kalmamış anladık
bu aşk masallarından
yazılacak şiirlerden başka
bir kapanırsa bir daha okunmayacak
esamemiz buralarda inanırmısın
öyle de kırgınım bu hikayede
gelme kardeşim
kapattık
sevmiyoruz artık...
B
kapattık kardeşim dünyayı tersine zamanı lehimize döndürmeye…
