KAYIP SES
O kayıp ses benim,
hani çok eskiden
yüreğinde katlayıp sakladığın,
küçücük yeşil elbisenin cebinde duran.
İşte oradayım,
en saklı yerde:
kıvrımına sinmiş,
soluk soluğa her hatıran.
Ne zaman rüzgâr esse başımda,
kokun gelir bana;
üstümde ince bir titreme,
yüreğimdeki en tatlı hikâyede.
Ben, o minik cebin kuytusuyum;
suskun ama derinden,
hep seni söyleyen.
Bir iplik ucu, bir düğme izi belki;
aslında ben,
adını bilmediğin
o eski hissin ta kendisiyim.
Sesim sana gelmez, biliyorum,
ama söz hep oradayım:
yeşil kumaşta,
yitik zamanın fısıldayan durağında.
K