Lodosda ölmek
"Lodosta ölmek " diye fısıldadım sessizce
Lodossa minik bi çocuk gibi eteklerimi uçuşturuyordu
"Lodosta ölmek" dedim yine
Aniden tenimi okşayan sıcak rüzgar şiddetlendi
Artık küçük bir çocuk değildi sanki
Fısıltımı uçurup birilerine duyurmak ister gibiydi...
Daha da şiddetlendi rüzgar
Beni burdan uzaklara, yaşayabileceğim bir diyara götürmek istiyordu
Sanki öyle bir yer var gibi
Küçük bir tebessüm yer edindi kuru dudaklarımda
Rüzgar dinginleşti, yavaşça kapandı yorgun gözlerim
Saçlarımı okşadı, Sıkıca sarıldı sanki bana sıcacık bir histi bir anneye sarılmak gibi
O sıcak kolları, kalp atışını hissettim... Üzgün bir melodi gibiydi
Yüzüme birkaç damla vurdu Lodos üzgün olduğunu söylemek için taa uzaklardan birkaç damla getirdi,
Kuru dudaklarımı okşadı
"Lodosta ölmek" dedim bitkince
Lodos da okşadı kirpiklerimi sevdiğine veda eden bir aşık gibi
Gözlerimi öptü kirpiklerime dokundu
Kısacık kirpiklerimi şımarttı aralarından geçerek,
uzunmuş gibi hissettirdi mutlu etti onları
Lodosta ölmek dedim içimdem yorgunca sıcacık bir yuva gibi hissettirdi
Son 7 dakikamı anılarımla değil onunla geçirmek istedim
Sarıldı bana, saçlarımı okşayıp gözlerimden öptü
"Lodosta ölmek..." diye geçirdim içimden
"Fena bir fikir değildi. "
J