Kan Doğsa
Ağlıyor diye mi sanarsın, küçülür insan.
Gülerken de ağlamaz mı bazen gözler.
Mutluluk mudur her daim mırıldandığın şarkılar,
Bir söz değil midir bazen herşeyi sefil eden.
Küssen yahut kızsan da değişir mi yara,
İçine kan doğsa, bitmez mi yerine lale,
En karanlık vakitte değil midir ufacık aydınlık çare,
Bir umut değil midir, gönlünü aziz eden.
Bir kuş tut, kanadına kon, uç uzak diyarlara,
Mahzun gez, meczup gör, kon ayrı illere,
Sus, sevin, sevin ki son senin ilk dediğin yerde,
Bir ana değil midir, yavrusuna nazar eden.
Sen ki bedbaht kalır, görmeyi gözden sanarsın.
Yanarsın, yanarsın da ne vakit od’una varırsın.
En olmayacak anda “La Tahzen”i anarsın.
Bir yar değil midir, imtihanı zor eden.
Ali söyler bu sözü, sanma ki seni çağıra,
En girift kuyulardan, bir çare ki biline.
Enel Hak der, kırk katırla düşeriz yoluna.
Bir Çalab değil midir, seni seninle hemhal eden.
RAD
29/11/2025