Y

OTUZ ALTI YAŞ

OTUZ ALTI YAŞ



Zamağnı ölçmeyi bıraktım
Ne saat ne gölgeyle
Bir kuş öter, bir yaprak kayar
İkisi de aynadır bana
Ha ilkbahar ha sonbahar

Bir ağacın gövdesinde büyüyen yara gibiyim
Ne kesiliyor ne kapanıyor
Gözlerim, aynıya değil,
Savrulan saçlarıma bakıyor
Öyle bir bahardayım ki
Susmaya da rağzı dilim

Dost sesleri düşerdi uzaktan
Rüzgâr hep karanlıktan eserdi
Kam davulları canlanır
Ben yağmurlarla yarışırdım
Şimdi biliyorum;
yağmak zorunda değilmiş yağmur
Her bahar

Güzel kokularla dinleniyoruz
Orta yaşlarında bir yıldızın olgun ışıklarında
Suyun suçu yok, akacak tabiğ
Rüzgâr çeviriyor sayfalarımı asıl
Devrim dönüyor, kalınlaşıyor derim
Ve yüzüm,
Yüzüm inceliyor
Çocuklarım büyüyor, kediler büyüyor

73 bahar harcadım
Cenneti 3 bahar yaşadım
Helkem doldu mu bilmem
Kaldı mı savuracak saçlarım
Râm oluyor gözlerim aynaya
Saymıyorum artık
Cahit Sıtkı’nın ortasını geçtim
Orhan Veli’nin öldüğü yaştayım