Ruhum hayata kalbim se arafta arıyor güneşe dokumuş o sabahları yanıklâ süslüyorum etrafımı kimse fakında deyil kanadı kırık kuşlar gibi bir yerim buruk kaldı geçtim aynanın kaşısına kelimeler bozama yapıştı kaldı hayat önüne sediğim dünyanın kırıtıları kaldı elimde yüreğimdeki dagalar savudu géçti önüme dur dedice daha cok beni ben yapan yıları izleti bana.
F