🌹रुसलेली कळी 🌹

तारकांची लुकलुक मंदावली,रंगहीन झालायं इंद्राचा धनु,
नयनी स्तब्ध झाल्या,निर्विकार कोसळण्यार्‍या सरी,
उमललीच नाही रुसलेली कळी.
पसरलाच नाही ओल्या मातीचा गंध,गुलाबाने त्यागला दरवळणारा सुगंध.
उर्जाहीन भासतो आकाशी रवी,पाताळी झोपी गेला मनातील कवी.
परत तोच दिवस,परत त्याच सांजवेळी,कोडे सोडवतोय आता,अज्ञात स्थळी,जागतो आहे आता,स्वप्नहीन रात्र अवेळी,विचारहीन मेंदूत पाकळ्यांची सुई,का ती रुसावी हे मज कळलेच नाही,उमललीच नाही रुसलेली कळी.
एक सवय लागली आहे,या पावलांना,तिच्या देठात मिळतो आहे अर्थ,माझ्या भावनांना.एकांतात आहे, फक्त,न संपणारी आठवणींची शिदोरी,
तिचे काटेरी कुंपण,जोपासलय मी माझ्या उरी,उमललीच नाही रुसलेली कळी.मी सोडले असंख्य चंचल शब्द पाखरे तीच्या हृदयाच्या पठारी,तिथे स्पर्श होता,मग पहावे, उमलेल का रुसलेली कळी.
🥀कवी-अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt