Sensizlik
Gecenin karanlığında bir yıldızsın
Yolumu bulduran kutup yıldızım
Gözlerin, düşlerimin sığındığı liman
Uzaklarda bir yerdesin, dokunamam.
Sensizlik, soğuktur içime işleyen
Her nefeste seni arasam da, bulamam
Adını fısıldar rüzgar, dolan gözlerim
Gözler, gölgeler içinde kaybolan hayalini.
İstanbul sokakları gibi ıssız ve sessiz
Ay ışığı vurur, deniz dalgalanır
Kalbimde açılan yara kanar durur
Ne zaman diner bu sızım, kim bilir?
Belki bir gün döner, gülüşüyle gelir
Beni sarıp sarmalar, tüm acılarımı siler
O gün gelene dek beklerim sabırla
Sensizliğin hüküm sürdüğü bu diyarda.
©akiskalp
L