B

"SEVİLMEK"

"SEVİLMEK"
Biz insanlar doğası gereği hep bir ilgi halinde olmak isteriz. Bu sevilme hissi içinde geçerli. Karşımızda gördüğümüz bir insanın ufak bir tebessümü bile o ilgiyi hissetmemize yetiyor. Kimi insanlar bu duygularımıza iyi niyetle yaklaşırken bazı insanlar bu duygularımızı suistimal edebiliyor. Kısaca bu durum insanda aşağılanma duygusunu beraberinde getiriyor.İnsanın sevilmeye olan ihtiyacı, aslında var olma isteğinin bir yansımasıdır. Birinin bizi gerçekten anlaması, tüm kusurlarımıza rağmen değer vermesi; en derin yaralarımıza merhem olur. Ancak sevgi, sadece sözlerle değil, davranışlarla da hissedilmelidir. Çünkü bazen "seni seviyorum" demek kolaydır, ama bunu hissettirmek emek ister.
Gerçek sevgi, karşılık beklemeden var olur. Ne menfaat arar, ne çıkar. Birini sevmek; onun yanında olamasan da iyi olmasını dilemektir. Zamanla anlarız ki, sevilmek kadar önemli olan bir şey daha vardır: doğru insanlar tarafından sevilmek. Çünkü yanlış bir kalpte yer bulmak, insanın kendi değerini sorgulamasına neden olur.
Sonuçta sevilmek, bir ihtiyaçtan çok bir armağandır. Herkesin sevgisi aynı değildir ama samimi olan her sevgi, insana yaşadığını hissettirir. Bu yüzden bazen az ama gerçek sevgi, bin sahte gülümsemeden daha kıymetlidir.