Sonbahar Döküldü Üstüme

Sonbahar Döküldü Üstüme
Sonbahar döküldü üstüme sessizce,Yaprak yaprak, renk renk bir hüzünle.Rüzgâr saçlarımı okşarken aniden,Bir zaman kokusu doldu içime.
Gökyüzü solgun, umutlar yorgun,Bir dalda son kuş, sessiz, donuk.Yollar ıslak, kalbimse kırık,Adını fısıldar her rüzgâr, solgun bir an gibi.
Bir vakit gülüşlerin ısıtırdı içimi,Şimdi soğuk dokunur her hatırada.Gözlerim arar seni, her sarı yaprakta,Belki dönersin diye, belki bir dua.
Sonbahar döküldü üstüme, fark etmeden,Zaman geçti, ben kaldım içimde bir yerden.Ne bahar olur artık, ne yaz, ne sevinç,Sadece seninle başlayan, sensiz biten bir sessizlik.