Sonsuzluk Karanfili
Hangi bahçenin karanfilisin sen,
bilinmez iklimli sonsuzluktan gelen?
Soluğuma şerha şerha değen
"Tek Mutlak".
Düşlerimde gezer, geceden büyük;
Kızıl ateşsin içimde,
Safran bir korsun ellerimde!
Gölgesiydim o korlu ve safranlı mevsimlerin—
Yedi bahar seni hatırlatan.
Her sessizlik senin sırrın,
Bu fani bedende yanar vuslatın.
Göğsümden bir kuş havalansa,
Sana değer gölgesi kanadının.
O gölge ki kâinatı tüketir,
Sen onu yalnızca aşk sanırsın.
Soluğum rüzgârı ne yöne çekse,
Hep varılmaz bir limanın feneriyim.
Düşler görürüm adını ezberleten,
Buhar olur o sır birden,
Yitip giderken taptatlı düşten.
Sonsuzluğun beni silerdi,
Gönlüm bu hali bilmezdi.
Her sabah
Unutulmuş bir şiirden uyanır
Kalbimin en mahrem yeri.
Sana yansır,
Ruh’un kalpteki ezgisi.
Benim suskunluğum Sonsuz Söz’ün gizi,
Her şeye dokunur o sırrın gölgesi.
Ben ki, O gölgede sönmüş bir sedâyım,
Bu dünyanın kayıp seslerine
Artık uyanamadığım.
K