🌹 स्वप्न आणि प्रेम 🌹

तु प्रेम म्हणालीस मी प्रेम समजलो,तू खेळ म्हणालीस
मी खेळ समजलो आणि रोज पाहिलेल्या स्वप्नांसाठी
प्रेमाचा खेळ झाला.
तु लाड म्हणालीस मी लाड समजलो,तु धाव म्हणालीस मी जीवाच्या आकांताने धावलो,आणि रोजच्या धावपळीत,लाडाचा क्षणच हरपला.
तु माया म्हणालीस मी माया समजलो,तु वेड्या म्हणालीस मी वेडाचे सोंग घेतले,आणि मग शहाणपणाने
या सुंदर कायेत माया झिरपली.
तु लळा म्हणालीस मी लळा समजलो,तु थांब म्हणालीस मी जागीच थांबलो आणि रोजच्या व्यसनापायी लळा निसटला.
तु भेट म्हणालीस मी भेट समजलो,तु व्यवहार म्हणालीस मी पण शिकलो धडपडत आणि रोजच्या मोहापायी भेटीचा व्यवहार झाला.
तु धीर म्हणालीस मी धीर समजलो,तु फिर म्हणालीस मी फिरलो चपला झिजेपर्यंत आणि मग उणातानात धीर वाफ बनुन उडुन गेला.
तु जीव म्हणालीस मी जीव समजलो,तु रान म्हणालीस मी वेचले तेथील फुले फळे कंदमुळे आणि अमावास्ये च्या राती मात्र जीवाचे रान झाले.
तु साथ म्हणालीस मी साथ समजलो,तु मार्ग म्हणालीस मी सोबत चालत राहिलो किंचित थबकलो आणि एक विचार जन्माला कि रोजच्या अवास्तव अपेक्षां साठी आपली जीवनाची वाट चुकली असावी.
🥀कवी:-अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt