“Taşınası Bir Yer Olsaydı Dünya”
Bu dünya niye bu kadar suskun,Her köşesi ayrı bir hüzne durmuş.Bir yanım çocukken düş kurarken,Diğer yanım acıya uyumuş.
İyilik bir serap gibi geçerken gözümden,Merhamet gölgelenmiş kalabalıkta.Taşınası bir yer olsaydı dünya,Saklardım içimi bir çiçek tabakta.
Yorgun omuzlarda umut eksik,Gülüşler bile borç gibi artık.Sevgi bir yük olmuş bazen,Bazen de özür gibi, eksik ve kırık.
Ama yine de soruyorum kendime,Bir gün güzelleşir mi her şey içten?Dünya, biraz şefkat takınsa yüzüne,Belki taşınırız hep birlikte yeniden…