🌹 थकवा 🌹

सांझ समयी कर्तव्या ची बँग गुंडाळून,पळत च सुटलो होतो घरटया कडे मी,
कुणाशी ही,काही ही न बोलता,शांत,मौन,बस च्या खिडकीतून डोकावत,
रोजच डोळे मिटून संपूर्ण जग अनुभवणारा मी,
एकटक पाहत होतो,पळणार्‍या रस्त्यावर डांबरा चा काळोख,
रोज नकळत येणार्‍या,निद्रेचा रथ का बरे थांबावा?
का बरे थकवा माझा आज,माझ्याच कडुन हेरुन घ्यावा,
आणि एक थेंब द्रवरुपी पापण्यांवर साचावे,आणि दुसऱ्या च क्षणी,आठवावे बालपण,तारुण्याचा प्रवास,
सहजच सगळे कसे बरे परतले अवेळी रिकाम्या मनात,
या आसमंती स्पंदनाने,
पाणी भरुन आले होते बांधावर,तडे गेले होते माझ्या उंच दगडी भीतींला,
मग दोन दार उघडले हळूवार आणि आक्रोश करुन आला होता महापुर,कारण
आई आली होती,क्षणभर,हृदयात विसावा घ्यायला.
🥀कवी:- अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt