Usul usul içimi kemiren bu dikenli suskunluğum,
Senin o görmezden gelen gözlerinle başlar, sevgilim,
Gönül bahçemi hiçe sayıp talan ediyorsun, bilmeden.
dalından kopmuş bir yaprak gibi düşüyorum olanca hızımla boşluğunda,
Ya tut bu kırık kanatları,
yaralı bir serçe gibi titreyen
Ya da bitir bu soğuk şarkıyı, sustur ihmalinin yankısını.
Özgürlüğe zincir vurulmuş bir esir gibi yalvarıyorum sana,
Beni al, göm o hiçe saydığın kalbinin kuytusuna,
Ama sen, bir yabancı gibi geçiyorsun yanımdan, sessizce.
Usul usul eriyor umutlarım senin kayıtsız gölgende,
Çılgın öfkem fısıldıyor, imkansız muştuların eşiğinde:
Ya sarıl Yalnızca sana çırpınan yorgun yüreğime.
hiçe saydığın bu ruha,
Ya da bırak, uçayım özgürce, uzaklara, sensizce.
M