Your eyes are like the blue of the sea. Your hair is like silk. Your hands are like cotton wool. And look at me, at my greasy, dirty hands.
I am a windlass in the field in summer and a mechanic in winter. I wasn't born in palaces like you. I'm just a worker, a worker. Even dreams are in our restricted world. There is no art, history or literature. There is only labor. Actually, we're not different. Allah created you and me. Maybe that's what fate wanted, but remember, beautiful lady. Fate does not always remain the same. Maybe we'll live in those fancy palaces, too. Maybe you, too, beautiful lady, like us olursun.Ve beautiful lady, maybe one day we will be happy together. After all, the future is an enigma. Maybe you and I will be the architects of this change. Perhaps the differences will be put aside. And, beautiful lady, the world will be a fairer place.
Perhaps it will never come true, it will remain a dream.
Gözlerin denizin mavisi gibi. Saçların ipek gibi. Ellerin pamuk gibi. Ve bana bak, yağlı, kirli ellerime.
Yazın tarlada ırgat, kışın tamirciyim. Senin gibi saraylarda doğmadım. Ben sadece bir işçiyim, bir işçiyim. Hayaller bile kısıtlı dünyamızda. Sanat, tarih ya da edebiyat yoktur. Sadece emek var. Aslında farklı değiliz. Allah seni ve beni yarattı. Belki kader böyle istedi ama unutma güzel bayan. Kader her zaman aynı kalmaz. Belki o süslü saraylarda da yaşarız. Belki sen de bizim gibi olursun.Ve güzel bayan, belki bir gün birlikte mutlu oluruz. Ne de olsa gelecek bir muamma. Belki sen ve ben bu değişimin mimarları olacağız. Belki de farklılıklar bir kenara bırakılacaktır. Ve güzel bayan, dünya daha adil bir yer olacak.
Belki de asla gerçekleşmeyecek, bir rüya olarak kalacaktır.
©furkansyn
F