Yıllarını verdin ucu kırık bir saça
Hangi kedinin kafasını sevsen bu coğrafyada
Kılları değmezki satın alïnabilecek ne varsa ona
And olsun dedin dudağından çıkacak söze
Bilmedin kurumuş yaprağı su doyurur
Ve Uçurumlar bizlere bir adım atlamaya..
Bilemedin saçında suyunda geldiği yer aynı
Hatta her safhası safranlarla dolu bir mabet
Hangi hamuru kim yoğurur bilsen,
Sen bulduğunu umdun saç yada sudan
Aktı ve doyurdu seni parmaklarının ucunda
Oydu belki akan nehir
Yada doyuran toprağı senin ırmaklarında
Külliyen yalan dedin doğru olan ne varsa
Reddettin nefesi bile gözlerinin uğrunda
Ve yaşam gelir aklına bir gün
Savaşmak...
Ne için ve ne uğruna
Kıldan o köprüye gelinceye kadar.
Yada sana savaşmayı sağlayan neydi
Neydi umduğunki dünyada sarıldıkların toprağa deydi..
Yapraklarda sararıyor her sene güz vaktinde
Teninin ahengine uğramıyorlar bile.
Kim ki dokunacak gözyaşlarına
Ben ağlatmasam seni
Kim ki sevinecek senin uğrunda ellerim sana dokunmasa
yanımdayken ve umrumdayken yanında olmak
Müddeti verilen insanlığında sonu gelecek elbet
Sen herhangi bi kara parçası üstünde yaşanılacak ve yaşlanacak
Göçebeysem ben
Hayat niye akıyorsa..
Ve balıklar ne için yaşıyorsa
Bir kancaya takılıp nefsi uğruna köpekleşenlerin karnını doyurmaya...
Ne için kim için ne uğruna gökyüzü
Kimin çıkarına.
Ve bu matem neden yok olmaz bilme.
Düşünme bunları
Hayat ve yaşam
Damla damla göl olacak topraklarda
Her gün ve her gece
Kimini doyurmaya..
Kimini ağlatmaya
Herhangi bir mezepotamyada.
Birisi dirilecek, ve ölecek bir gün yaşayan her ne varsa.
BFb
B