Yol kenarındaki her yabancı, benden bir parça taşır.
Ayağıma takılan her taş, benden kopan parçalardır.
Yalnız bir kez olsun aç gözlerini, başını yukarı kaldır.
Benimle doğan güneş, yalnızca benimle batacaktır.
Cildimi kavuran ışık hüzmeleri, sırma saçlarımdan.
Gözümden akan her yaş bir çiçek çıkarır kaldırımdan.
Geceye hapsolacak gibiyim yolumdan saptığımdan,
Yine de korkuyorum kendi yarattığım karanlığımdan.
Varacağı yeri bilenler henüz yolun başındadır,
Çünkü bu yol, seni sırf kendi istediği yere ulaştırır.
Ona karşı koyamazsın, tüm çaban da boşunadır.
Temiz yürümek istersin de üstüne çamur bulaştırır.
Ben bir yolcu değilim, bu yol bir parçadır şahsımdan.
Nereye çıkar bilmem, eminim bir yere varacağımdan.
Her adımda birazını daha kaybediyorum şansımdan,
İlerledikçe, daha da uzaklaşıyor gibiyim vatanımdan…
B