Senin için bensiz yarın yok dedin,
İnandım, kör oldum sana;
Ne diyeyim, ölüyordum uğruna.
Sen bana semaları verirdin,
Senin toprağın, suyun; çiçeğindim ben.
Demekki güneşin değilmişim, güzelim sen.
Yıktın beni, Oğul!
Göklere değil, yerin dibine,
Çığlıklarla birlikte, "bittim ben" diye.
Hep sen vardın, olacaksın –Zannettim,
Zan günahmış, geç farkettim.
Artık tüm inancım yok oldu.
Binalarım yok oldu -inşaa ettiğim.
Ne istifade, ne de seher.
Gönlümde kalmadı, bu dünyaya keder.