Lasai altxatzen da
Bere presentziak horizonte ilundu zuen
Hodei garden batek bezala lurra estaltzen du
Eta baita lurrazal osoa ere
Agertzearen mania isilpekoa da
Zaratarik gabe, zaratarik gabe, isilik
Beraz, pixkanaka eguzkia agertzen da
Irribarrea ahoan
Lainoa atzetik
Bere lekua betetzen du
Berari zor zaion lekua
Eguneko maisua
Horrela metamorfosiatu ziren nire sentimenduak
Lainoak iraganeko sentimenduak irudikatzen ditu
Eta eguzkia nire sentimendu berriak
Nire sentimenduak nahasita zeuden
Ile sasiak bezala
Baina orain sentimenduak eguzkia irudikatzen duen zure edertasunak argitzen ditu
Beraz, nire arnas organoaren jabe bihurt uko zara
Eta nik, maite zaitut
©hermann
H