liggen de dagen gekleurd in herinnering,
elke zonsondergang een echo van het verleden.
Wij zijn gemaakt van de momenten die ons vasthielden,
tijd is een kunstenaar die ons modelleert met herinneringen.
Langs de rivier van ons leven, onder de wilgen,
waar we ooit dromen vingen tussen de vingers van de tijd,
daar vinden we stukjes van ons verleden terug,
als schatten begraven onder lagen van nieuwe dagen.
De herinnering, een breekbaar glaswerk
bewaard in het huis van onze ziel,
soms helder, soms vertroebeld door de regen van het nu.
Maar altijd een brug, een fluistering van wie we waren,
naar wie we nog kunnen zijn.