fragmenten zweven
als stofdeeltjes in zonlicht -
mijn vingers raken ze aan
vervagende polaroids
Er zit stof op mijn jeugd
verkleurd en een beetje scheef
elk beeld een stilstaande herinnering
die langzaam vervaagt als mist
geheugen
soms glijdt een moment
tussen mijn handen door
als water, onvatbaar
en toch zo helder
verloren routes
elk pad dat ik liep
heeft mijn voetafdruk bewaard
maar de wind veegt de sporen
telkens weer glad