In de stilte van de avond,
fluisteren de muren verhalen van toen -
zachte echo’s van gelach, getemperd door de tijd,
verweven met de geur van oud papier en morgendauw.
Herinneringen, zorgvuldig opgeborgen in het diepst van onze geest,
komen 's nachts tevoorschijn, dansend op het ritme van ons hart.
Ze vlechten zich tussen onze vingers door,
elk een fragment, een scherfje van ons vervlogen zelf.
En terwijl we staren naar de sterren,
fluisteren we dank aan wat was,
voor het vormen van de paden
onder onze zoekende voeten.