In het diepst van de nacht
waar dromen het overnemen
en de sterren ons verhalen fluisteren
van verloren tijden en vergeten wensen.
De maan houdt de wacht,
ademt zilveren stralen over slapende velden,
onze harten, kalm en zacht,
versmolten met het oneindige hemelgewelf.
Onder dit tapijt van licht,
ontvouwen zielsgesprekken zich,
tussen sterrenstof en mensenhart,
een band gesmeed in kosmisch dicht.