Bij het breken van de dag,
als de wereld nog slaapt,
mijn ziel zachtjes ontwaakt
met een kopje warme troost.
De geur alleen al,
een belofte van nieuw begin,
fluistert verhalen van hoop,
in de stille ochtendzin.
Elke slok een zachte streling,
door de stilte van het ochtendlicht,
de dag begroet ons met open armen,
alles lijkt even minder zwaar, minder dicht.